FacebookTwitterGoogle BookmarksRSS FeedPinterest

Καιρός


 

ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΟΥ ΒΟΥΡΑΪΚΟΥ


Ο οδοντωτός σιδηρόδρομος στο φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού

Αφήνουμε τα Καλάβρυτα και κατεβαίνουμε πίσω, προς Διακοπτό. Στα 4 χλμ. από τα Καλάβρυτα θα βρούμε στα αριστερά μας
διασταύρωση που μας οδηγεί προς τα μαρτυρικά χωριά Ρογοί και Κερπινή. Συνεχίζουμε ευθεία και σε 3 χλμ. βρίσκουμε
νέα διασταύρωση, επίσης προς τα αριστερά, που μας κατευθύνει σε άλλα 3 χλμ. προς τη Ζαχλωρού.
Είναι ένας οικισμός σε γραφική τοποθεσία, με το σιδηροδρομικό σταθμό Μεγάλου Σπηλαίου, μερικούς ξενώνες και τρία τέσσερα ταβερνάκια μέσα στα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά του Βουραϊκού. Ακριβώς ανάμεσα στις ταβέρνες διέρχεται και το τρενάκι του οδοντωτού.


Θα ξεκινήσουμε από εδώ την πεζοπορία μας διότι στο κομμάτι από τα Καλάβρυτα μέχρι τη Ζαχλωρού το τοπίο δε λέει απολύτως τίποτε.
Θα κατεβούμε την πανέμορφη χαράδρα περπατώντας δίπλα στις ράγες με τα δόντια στη μέση, θα περάσουμε από τα ωραιότερα
σημεία του φαραγγιού, τούνελ, γέφυρες, καταρράκτες και περίπου σε 3 ώρες χαλαρού βαδίσματος θα φτάσουμε
στη στάση Τρικλιά ή εναλλακτικά στη στάση Νιάματα, απ' όπου και θα πάρουμε το τρενάκι για να επιστρέψουμε πίσω στη Ζαχλωρού.
Όπως και στο τμήμα Καλάβρυτα - Ζαχλωρού έτσι και εδώ, στο κομμάτι Νιάματα - Διακοπτό, το τοπίο δεν αξίζει ιδιαίτερα αφού
εκτός του ότι το μονοπάτι περνά μέσα από χωράφια ή δίπλα σε θορυβώδεις αυτοκινητόδρομους πρέπει να ξέρουμε ότι απουσιάζει
και το νερό, καθώς η μεγαλύτερη ποσότητα των νερών του ποταμού εξαφανίζεται σε καταβόθρες!

Αναμφίβολα το ωραιότερο σημείο της διαδρομής βρίσκεται στη θέση "πόρτες". Εκεί θα διακρίνουμε δύο τούνελ: δεξιά, απ' όπου
και περνάει σήμερα πια το τρενάκι, βλέπουμε μία γέφυρα την οποία μπορούμε μεν να περάσουμε με ασφάλεια πιάνοντας το κάγκελο,
αλλά στη συνέχεια μπαίνουμε στο μακρύ και θεοσκότεινο τούνελ, στο οποίο (αν έρθει το τρενάκι) δεν υπάρχει χώρος να σταθούμε
στο πλάι, πρέπει να ξέρουμε ότι το τρένο είναι πιο φαρδύ από τις ράγες, υπάρχει κίνδυνος ατυχήματος. Αν πρόκειται να περάσουμε
από εκεί μέσα οπωσδήποτε να γνωρίζουμε τα ωράρια των δρομολογίων και να έχουμε ενημερώσει το σταθμάρχη.
Μπαίνοντας στο αριστερό τούνελ (αυτό που δεν έχει ράγες) θα δούμε τεράστιες μεταλλικές πόρτες, που δεν χρησιμοποιούνται πλέον
αλλά κάποτε έκλειναν τις δύο εισόδους της σήραγγας για να μην περνούν πεζοί. Μόλις όμως βγούμε από αυτό το τούνελ μας
περιμένει μια παμπάλαια ετοιμόρροπη γέφυρα (του 1896), την οποία πρέπει να περάσουμε χωρίς να πιάνουμε σε κάγκελο
και σίγουρα με πολύ μεγάλη προσοχή διότι ακριβώς από κάτω χάσκει το κενό, τα βράχια και το ποτάμι.